✨️Mahake man✨️

فرزندم همیشه روشنایی به معنای پایان تاریکی نیست گاهی هزار سپیده طلوع می کند... آدمی همچنان در ظلمت شب گرفتار است! چراغ اندیشه را همواره روشن نگهدار... مدتهاست با ریاضی بیگانه شدیم جز کتابهای کار،خواستیم جبران کنیم،بی حوصله و ایده! دردانه مان مثل همیشه مشغول خوردن پسته بود،خورد و تمام شد،بر ما خیره،که؛چه کنیم آبرنگمان را اوردیم و جعبه ی جادو و ... رنگیدیم و رنگیدیم،این رنگارنگی چه شوری دارد و انرژی بی پایان شانه تخم مرغ را هم ... و دسته بندی رنگها و شمارش  بعدتر... یک سال است رول دستمال توپی جمع میکنیم پس باید بکار میگرفتیم شان،و گرفتیم! ...

انتظار پدر و مادر از كودك كه هنگام ورود به جايي سلام كنند انتظار زياديست. كودكان از يكسالگي توانايي خداحافظي كردن دارند اما هنگام ورود به جايي چنان مورد هجوم افكار و اطلاعات جديد و حضور انسانها قرار ميگيرند كه گيج و ترسيده ان و معمولا همه چیز رو فراموش میکنند. این نه نشانه بی ادبی و نه بی اعتناییست. اگر علاقه داريد كودكتون سلام كردن رو ياد بگيره بهتره با بازي كردن بهشون ياد بديد. دکتر هلاکویی

فرزندم؛ چرخ دنیا اگر بکامت نگشت، دل آزرده و غمین مباش فقط کافی ست که... چون کودکی هایت؛ خالص و بی غل و غش باشی اینگونه با پای پیاده و یک چوب دستی هم می توان، چرخ دنیا را به چرخ واداشت   اکواریوم ماهی ساختیم،از عید گذشته ماهرخ هر چند روز یک بار با ابروان گره زده و خشم در صدا رو به بابای خانه ی ما:بابا ماهیام بردی تو استخر ولشون کردی منم ازت ناراحتم(ماهی های عید گذشته) ما هم آکواریومی دست و پا کردیم شاید از ناراحتیش بکاهد جعبه ی مناسبی را با آبرنگ رنگید با فوم هنر نمایی کردم من من من و دردانه چشم هایش را چسباند این هم پایان نه چندان جالب اما دوست داشتنی ...

معلم زبان ماهرخ بعد از اینکه ازش مثلا امتحان میگیره، میره ماهرخ با عصبانیت:حالا که بمن برچسب نمیدی میرم و تنهات میزارم تو مدرسه جات میزارم(آهنگین همرا با قر ریز) ************ یه روز تو حال و هوای خودش رو به شوهرش: تو که منو اعتنا نمیکنی به منم نمیگی دوست دارم منم میرم یه شوهر جدید پیدا میکنم ****************** بابا و کوههاش و شیفتاش و ....خلاصه چند روز نبودناش ماهرخ:چرا ما همیشه تنهاییم بابا هیچ وقت نیست پشت تلفن به بابا:من دلم غصه میخوره وقتی نیستی خونه ************************** یه روز که من بیشتر به پر و پاش پیچیدم! ماهرخ:رو به سقف (طبقه بالا)،آیییییییییی همسایه بالایی بیاین این مامان منو ببرین جاش یه مامان ج...

خدایا برای هر نفسش به اندازه ی تمام نفسهایم شکر گاهی درونت میلرزد،گویی کسی به شانه ات میزند برمیگردی یک دنیا تهی میبینی تا بی نهایت خالی طوری که برای ماندن ،در خلا دست و پا میزنی خالی میشوم خااااااااااااااااااااااااااااااااااالی خالیم اما ؛ شاکرم طوری خالی م که دنیا را درونم جاری میبینم وقی خالیم آغوشم از نفسهایش گرم میشود بودنت را شاکرم چه معصومیتی از توست که هربار خود را گم می کنم ،بد میکنم،گناه می کنم،ناتوان میبینم ،خود را در مشت خشم میبینم ،تنها راه یافتن سر رشته ی کلافم لحظه ای آغوش توست؛ پس چگونه! گاهی بر تو چیره میشوم!؟ این چه منی ست از من؟! ...

 نازدانه  مان کشید و فریاااااااااااااااااااااد زد ماااااااااااااااماااااااااااااااان بیااااااااااااااااااااااااااا ببیییییییییییییین دیدیم و پسندیدیم و ذوق مرگ شدیم چنانکه اگر تمام لاله های واژگون دماوند را یکجا بغل میکردیم حالمان به خوشی حال دیدن نقاشی دخترمان نمی بود واللللللاااااااا   ما که اهل دهان جنباندن از نوع جویدن نیستیم کلا با فعلش مشکل داریم قد بلند و باریکمان خود گویاست گاهی عذاب وجدان داریم که مبادا برای دردانه مان کوتاهی می کنیم اما گاهی از این عذاب وجدان پشیمان میشویم ،چنان که پوست موز را بکناری میبینیم،سیب گاز زده،پوست های پسته و ... خود قضاوت کنید بجای کلاه ماا ...

آموزش هنر در دوران کودکی آموزش هنر در دوران کودکی این تنها بدین مفهوم است: حفظ آزادی برای طی مسیر طبیعی تکامل. هرگونه دخالتی در کار هنری کودکان، هرگونه راهنمایی، هرگونه دادن مدل یا تعلیم سبک خاص، یا القای سلیقه و دید ویژه، سیر طبیعی تکامل هنر را برهم می‌ریزد. قدرت خلاقه را از بین می‌برد. ارزش و مفهوم کار هنری کودکان را دگرگون و بلکه ویران می‌سازد و استعداد هنری را در نطفه از بین می‌برد. فرق آثار هنری و صنعتی در این است که در هنر، هر اثر شخصیت خاص خود را دارد ولی آثار صنعتی همه یکسان‌اند. وقتی آثار کودکان ارزش هنری می‌یابد که شخصیت، اندیشه، احساس و دریافت و سبک کار واقعی آنان در آن منعکس باشد. مهارت فنی د...

فرزندم آنچنانکه صورت های زیبا همیشه نشان از .....سیرتهای زیبا نمی دهند، بر زبان راندن "حرفهای خوب نیز"؛ همیشه از سر خوب بودن نیست این" خصیصه" میتواند گاه؛ ارمغان نان های"مفت" باشد... خواستیم خودش را همانندی که هست بنویسیم ،باشد که روزی گله ای نباشد از نوشتن های بمیل خودم پشت نت درگیر دست و پنجه نرم کردن با لب تاب دیزلیمان هستیم،صدای آب ما را بخود آورد،نگاهی به چپ و دیدن آنچه شما خواهید دید سینی بزرگ پر از آب و شستن لباس های تمیز داخل کشو که لباس چرک می داندشان قصه ی کبک و برف را مصور میبینید حتی ... و هربار قسمتی از لباس...

مدتها فکرم درگیر این بود که با این دوباره کودکی ها آیا ظلمی در حق دختری که هیچ دفاعی در مقابل محبت های به جا یا بی جای من نداره، میشه یا نه؟!   این درسته که من تعیین کنم ماهرخ م چطور سرگرم شه حتی اگه دخالتی تو بازی هاش نداشته باشم! به این نمیگن ماهرخی از نوع مامان ? پس کی دخترم واسه خودش باشه؟نه اینکه من همیشه درگیر ماهرخ باشم نه؛ ماهرخ نوع خودشم داریم اونهم زیاد اما زیر نظر چشمان من،گاهی بکن نکن های من،گاهی نقد های من و شاید کمی تایید های من اما باز هم من هستم چراغ حضورم روشنه این بودن های من فکر میکنم درست نباشه،خوب همیشه که قرار نیست من باشم،گاهی نیاز به داشتن حریم خصوصی برا شیطنت های کودکانه،یواشکی ...

فرزندم   این زمین و تمام دلبستگی هایش آنقدر نمیارزد، که از برای آن بر خاطر نازنینت؛گرد ملالی بنشیند... همواره بیاد داشته باش که تو بر روی خاکی ایستاده ای که بهای آن: قدر یک خوشه ی زرد گندم و سیب سرخی بیش نیست! رضا کشاورز کیک میدرستد حال و هوایش چنین است یا روی سن سالن عروسی در حال رقصیدن یا در حال فوتیدن کیک تولد مهم نیست تولد یا عروسی کیست مهم خود جشن و شادی ست این بخش از آشپزخانه ی ما متعلق به دختر خانه و دردانه ی ماست،ما هیچ دخل و تصرفی در آن نداریم خواه مکانیک شود،خواه خیاط،آشپز یا ... تمام امکاناتش اینجاست اینهم از کیک یا کاپ کیک دختر خانه ی کوچ...